Etrafımda bir kızıl çember; beni yakan yalnızca
Duruluyorum.
Mutluluğunda ağlıyorum biliyor musun? Alışık değilim sevilmeye
Sen en iyisi üz beni
Belki ağlamaz kimliklerim o zaman.
Küçük bir kulübeydi inşa ettiğim, yıkımlarımı kolay toparlamak adına...
Temelini sağlamlaştırdıça sen, korkuyorum.
betonlar arasında yitip gitmekten.
Dedim ya,
Sen iyisi mi üz beni
Etrafımda bir kızıl çember, beni yakan yalnızca...
28 Aralık 2008 Pazar
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder